Od XVII w. w farze chełmińskiej są przechowywane relikwie głowy św. Walentego. Dawniej był on patronem epileptyków, obecnie powraca jako patron zakochanych. Relikwiarz zawiera fragmenty kości czaszki. Przechowywane są one w kunsztownej, srebrnej puszce, o kształcie regularnego ośmioboku. U góry jest przykryta kopułą w której spoczywa relikwia i może być przez szkło widziana i całowana. Ma ona wielkość ok. dwóch palców. Relikwiarz został wykonany w Toruniu w pracowni złotniczej Wilhelma de Lassensy.

Początki kultu Walentego w Chełmnie są nieznane. Wiemy na pewno, iż w pobliskiej Brodnicy, już co najmniej od schyłku średniowiecza, istniała przed Bramą Chełmińska kaplica św. Walentego, do której, na odpust św. Walentego, ściągały liczne rzesze pielgrzymów. Słynęła ona z licznych uzdrowień i były składane w niej liczne wota. Została zburzona przez Szwedów w 1629 r. podczas jednej z wojen, które przetoczyły się przez Pomorze.

Pierwsza informację o kulcie św. Walentego w Chełmnie pojawiła się w 1630 r., a więc zaledwie rok po zburzeniu owej kaplicy w Brodnicy. W tymże 1630 r. Jadwiga z Czarnków Działyńska wraz z córką, z wdzięczności za uzdrowienie dokonane za przyczyną św. Walentego kazała wykonać opisany powyżej relikwiarz. Skąd pochodziła relikwia? tego nie wiemy. Być może była już wcześniej czczona w Brodnicy, jednak źródła historyczne nic pewnego na ten temat nie mówią. Stare zapisy wspominają jedynie o tym, że relikwie te słynęły wieloma cudami i uzdrowieniami.

Z polecenia fundatorki umieszczono na relikwiarzu napis:

W 1715 r. Księża Misjonarze, zawiadujący parafią i seminarium duchownym w Chełmnie, wznieśli osobny ołtarz ku czci św. Walentego, istniejący zresztą po dziś dzień. Umieszczony w nim obraz przedstawia ścięcie św. Walentego. Cześć tej relikwii ściągała do Chełmna licznych wiernych, nie tylko z okolicy, gdyż przybywali tu pielgrzymi z dalekich stron i zacnie urodzeni. Przykładowo w 1718 r. relikwie nawiedził kanclerz wielki koronny Jan Szembek.

W XVIII i XIX w. relikwie św. Walentego były związane z przedmiejskim kościołem szpitalnym św. Ducha w Chełmnie. W wigilię wspomnienia św. Walentego przenoszono jego relikwie w uroczystej procesji z fary do kościoła św. Ducha, gdzie były umieszczane w głównym ołtarzu. Wierni śpiewali liczne pieśni ku czci św. Walentego, wiele osób przynosiło dary. Relikwiom oddawano cześć przez ucałowanie. W samym dniu św. Walentego, 14 lutego, było odprawianych kilka mszy wotywnych o św. Walentym, było wystawienie i uroczyste nieszpory ku czci tego świętego. Cała uroczystość kończyła się procesją do fary.

Relikwie te po dziś dzień znajdują się w farze chełmińskiej, gdzie 14 lutego organizowana jest uroczysta msza święta, podczas której wystawione są relikwie św. Walentego.