Świętosław zwany Milczącym był kapłanem pracującym w XV w. w kościele Mariackim w Krakowie. Dziś niewiele można powiedzieć na temat daty oraz miejsca jego urodzenia.

Od momentu otrzymania święceń kapłańskich Świętosław pełnił w kościele Mariackim funkcję mansjonarza. Prawość i prostota zjednała mu zaufanie obywateli krakowskich, którzy czynili go egzekutorem testamentów i wykonawcą ostatniej woli wiernych. Był ojcem ubogich i czułym opiekunem sierot i wdów. Żywoty Świętosława podkreślają jego szczególne umiłowanie i nabożeństwo do Pana Jezusa Ukrzyżowanego.

Świętosław sprowadzał z całej Europy dzieła filozoficzne i teologiczne, które po przestudiowaniu ofiarowywał klasztorom, uważał bowiem, że książki takie powinny być dostępne dla wszystkich kapłanów. Zostawił po sobie wiele cennych notatek. Był znanym i cenionym spowiednikiem.

Całym swoim życiem dążył do doskonałości. Podejmował różnego rodzaju pobożne praktyki, aby jeszcze bardziej przybliżyć się do Boga. Należały do nich m.in. zachowanie milczenia i ubóstwo. Starał się w każdej sytuacji wypowiadać tylko tyle słów ile było konieczne - stąd jego przydomek Milczący. Żywoty Świętosława podkreślają jego szczególne umiłowanie i nabożeństwo do Pana Jezusa Ukrzyżowanego. Ulubionym miejscem jego modlitwy był krucyfiks w Kościele Mariackim i według legendy Chrystus z tego właśnie krzyża przemówił do Świętosława.

Aktualnie na terenie diecezji krakowskiej trwają prace komisji historycznej powołanej w celu rozpoczęcia starań o beatyfikację Świętosława.

Świętosław Milczący jest patronem spowiedników i spowiadających się. Znane są świadectwa dobrych spowiedzi po wcześniejszej modlitwie o jego pomoc.