Święty Jan Kanty (1390-1473) - wyznawca, kapłan, patron profesorów i studentów. Pochodził z Malca pod Kętami, stąd zwany Kanty. Dopiero mając 23 lata udał się na studia do Krakowa, a w 1418 r. uzyskał stopień magistra sztuk wyzwolonych. Od 1421 r. prowadził przez osiem lat szkołę klasztorną u bożogrobców w Miechowie. Wówczas rozpoczął pracę nad przepisywaniem rękopisów, i jak podają źródła, przepisał ok. 18 tys. stron. Świadczyło to o niezwykłej wytrwałości, pracowitości, a także pobożności.

Prawdopodobnie pod wpływem pracy u Rycerzy Grobu Bożego Jan z Kęt odbył pielgrzymkę do Ziemi Świętej i wielokrotnie pielgrzymował do Rzymu. Uczony kapłan został kanonikiem i kustoszem w kościele św. Floriana w Krakowie, a także proboszczem w Olkuszu, gdzie zrzekł się dochodów. Zasłynął z wielkiego miłosierdzia wobec ubogich i studentów, których niejednokrotnie finansował i żywił. Był profesorem filozofii i teologii na Akademii Krakowskiej, a także czterokrotnie dziekanem Wydziału Sztuk Wyzwolonych.

Historycy podają, że świątobliwy profesor utrzymywał przyjacielską łączność z bogobojnymi mężami tamtych czasów: Izajaszem Bonerem, augustianinem, Szymonem z Lipnicy, bernardynem, Michałem Giedroyciem z kościoła św. Marka, Świętosławem Milczącym ze Stawkowa oraz kanonikiem regularnym Stanisławem Kaźmierczykiem.

Zmarł w wieku 83 lat i został pochowany w kolegiacie akademickiej św. Anny w Krakowie. Beatyfikowany w 1680 r. przez papieża Innocentego XI, a kanonizowany 16 lipca 1767 przez Klemensa XIII. Święto patronalne 20 października.