Kościół Katolicki po Soborze Watykańskim II wezwał wiernych świeckich do szerszego apostolstwa w świecie: głoszenia Ewangelii w środowisku, w którym żyje i rozwija się człowiek wierzący. Na to wezwanie odpowiedział w Polsce ksiądz Franciszek Blachnicki (1921-1987), jeden z pionierów wprowadzania soborowej odnowy w naszym kraju. Rozpoczął on działalność apostolską wśród dzieci, młodzieży i dorosłych. Działalność jego przypadła na czas panowania komunizmu w Polsce. Praca z młodzieżą miała na celu ubogacenie życia duchowego, które miało dokonać się przez głębsze uczestnictwo w liturgii, życie żywą wiarą każdego dnia. Owocem tego działania było powołanie do istnienia Ruchu Światło-Życie, który znany jest też z potocznej nazwy jako "Oaza".

Ruch gromadzi ludzi różnego wieku i powołania: młodzież, dzieci, dorosłych, jak również kapłanów, zakonników, zakonnice oraz rodziny w gałęzi rodzinnej, jaką jest Domowy Kościół (nazywanej także Oazą Rodzin).