czy w życiu codziennym kieruję się wolą Jezusa Chrystusa?
czy jest On rzeczywiście na pierwszym miejscu na moim?
czy pytam Go o zdanie podejmując codziennie decyzje? Oraz jedyną drogą do Ojca;
czy ulegam wpływom innych osób i światopoglądów, które utrudniają mi drogę do Ojca?
czy rozwiązuje moje wątpliwości w wierze?
przyjąłem Go jako mojego Pana i Zbawiciela:
na ile trwa we mnie decyzja przyjęcia Jezusa jako Pana i Zbawiciela?
czy choć czasami odnawiam ją w modlitwie?
oddałem Mu swoje życie,
jakie dziedziny mojego życia są jeszcze ciągle nie oddane, Jezusowi?
aby nim kierował
na ile moje dzisiejsze życie jest przygotowaniem do realizacji powołania jakie ma dla mnie Jezus Chrystus?
2. Niepokalana
jest dla mnie najdoskonalszym wzorem Nowego Człowieka
jak często rozważam postawę Maryi jako wzoru dla mojego oddania się Jezusowi?
oddanego całkowicie w Duchu Świętym Chrystusowi
czy mam świadomość, że moje poddanie Jezusowi jest we mnie dziełem Ducha Świętego?
czy nie liczę zbyt mocno na własne siły w realizacji chrześcijańskiego powołania?
Jego słowu i dziełu;
czy jestem gotów poświęcić całe swoje życie Bogu jeśli On powoła mnie do kapłaństwa lub życia zakonnego?
dlatego oddaje się Jej,
czy zawierzyłem kiedykolwiek swoje życie Maryi - patronce naszego Ruchu, Jutrzence Wolności?
rozważam z Nią w różańcu tajemnice zbawienia
jak często odmawiam różaniec?
czy kiedykolwiek wzywam orędownictwa Maryi?
i naśladuję Ją.
Papież Paweł VI w Adhortacji "O kulcie Maryi" , nazwał Maryję Dziewicą Słuchającą. Służącą, Rodzącą Chrystusa, Wsp6łofiarującą siebie z Chrystusem, Modlącą się - na ile te postawy są obecne w moim życiu?
3. Duch Święty
namaścił Jezusa; dzięki Chrystusowi i ja otrzymałem Ducha Świętego,
na ile trwa we mnie świadomość Chrztu i Bierzmowania, w których otrzymałem Ducha Świętego?
czy choć czasami dziękuję Bogu za te Sakramenty?
czy wiem do czego one mnie zobowiązują?
czy mam świadomość Kapłańskiej, Prorockiej i Pasterskiej posługi, która została mi zlecona w tych sakramentach?
czy jako animator jestem Pasterzem swojej grupy?
który sprawił, te narodziłem się na nowo
czy mam świadomość ""nowości"" mojego życia w porównaniu z tym jak wyglądało by ono bez Boga?
do życia dziecka Bożego
czy cenię sobie godność dziecka Bożego?
czy cieszę się ze swojej wiary?
czy myślę o sobie (czy nie uważam się za bezwartościowego, czy nie dostrzegam tylko swoich wad, czy nie uważam swojego życia za bezsensowne)?
Skierowanego w miłości i posłuszeństwie ku Ojcu;
czy mam świadomość sensu życia, które prowadzi mnie ku Bogu?
dlatego chcę prowadzić życie w Duchu,
czy modlę się do Ducha Świętego?
czy staram się od1ayć dane mi przez Niego charyzmaty?
czy wykorzystuję dane mi charyzmaty?
czy pomagam innym dostrzec ich talenty?
poddając się Jego tchnieniu i mocy.
czy w życiu i posłudze wierzę w działanie Ducha Świętego?
4. Kościół
- wspólnota pielgrzymującego Ludu Bożego,
czy mam świadomość Kościoła jako Ludu, którego jestem istotnym członkiem?
czy jestem odpowiedzialny za swój Kościół?
czy cenię sobie Kościół i Jego Pasterzy?
czy wspieram ich modlitwą?
zjednoczona z Ojcem przez Syna w Duchu Świętym
czy troszczę się o własną więź z Bogiem dla budowania Kościoła?
jest jedynym środowiskiem życia,
czy trwanie w Kościele jest dla mnie czymś tak oczywistym jak własna rodzina, szkoła praca?
czy traktuję Kościół tylko jako coś "ponad planowego"?
W którym może rozwijać się Nowy człowiek
czy mam świadomość więzi z innymi wiernymi w Kościele, czy zdaję sobie sprawę, że oni są mi potrzebni i ja jestem im potrzebny?
chcę wrastać coraz głębiej w tę braterską wspólnotę
czy dążę do włączenia się we wspólnotę Kościoła w szerszym wymiarze niż Ruch w mojej parafii przez udział w Dniach Wspólnoty dekanalnych i diecezjalnych.
czy akceptuje i poznaje inne ruchy i wspólnoty odnowy Kościoła?
poprzez żywą komórkę małej grupy
czy regularnie uczestniczę w spotkaniach mojej grupy formacyjnej?
czy prowadzona przeze mnie grupa jest naprawdę grupą formacyjną?
czy przez własną, aktywną postawę współtworzę grupy do których należę?
czy ożywiam ludzi mi powierzonych mobilizując ich do podjęcia coraz większej odpowiedzialności?
w ramach Kościoła lokalnego, który jest znakiem i urzeczywistnieniem Kościoła powszechnego.
jaką posługę podejmuję dla dobra mojej parafii?
czy interesuję się życiem parafii?
5. Słowo Boże
stanie się dla mnie światłem życia,
czy szukam w Słowie Bożym światła dla życia czy też samej wiedzy?
jeżeli będę podejmował stały wysiłek zachowania go, pójścia za nim
czy staram się wprowadzać w swoje życie zastosowania wynikające z Namiotu Spotkania?
i czynienie Go słowem tycia;
czy w ciągu dnia pamiętam o "Słowie Życia" wybranym w Namiocie Spotkania?
dlatego chcę karmić się nim jak najczęściej
jak często sięgam po Pismo Święte?
czy mam stale w zasięgu ręki Biblię?
szczególnie poprzez osobiste
czy staram się poznawać Słowo Beże w ramach osobistego studium?
czy staram się o zrozumienie lub wyjaśnienie wszystkich wątpliwości wynikających z lektury
Pisma Świętego?
i wspólne z braćmi studiowanie Pisma Świętego.
jak wygląda mój udział w Liturgii Słowa?
czy staram się o jasny przekaz Słowa na Liturgii i w czasie spotkań?
czy nie przedkładam osobistej mądrości nad przekaz Dobrej Nowiny na spotkaniach?
czy orientuję się, jako animator, jakie problemy mają osoby w grupie odnośnie Namiotu Spotkania czy lektury Biblii?
6. Modlitwa
jest oddechem Nowego Życia,
czy modlę się rano i wieczorem, dziękuję Bogu za spożywane pokarmy, wzywam Go w ciągu dnia?
czy w moim domu rodzinnym, w grupie koleżeńskiej jestem animatorem modlitwy?
czy uczestniczę, przynajmniej gdy pozwala mi czas, w spotkaniach modlitewnych i Oazach Modlitwy?
wielkim przywilejem i radością Nowego Człowieka,
czy modlitwa sprawia mi radość?
czy nie szukam własnej chwały i korzyści w modlitwie?
czy pamiętam w modlitwie o ludziach powierzonych mojej pieczy i odpowiedzialnych za, o moją formację, o moich bliskich?
jak często zapominam o modlitwie?
jak wygląda mój udział w modlitwie wspólnotowej; czy pozwalam aby wówczas Duch Święty mówił także przeze mnie?
czy dbam o obecność modlitwy na spotkaniach mojej grupy formacyjnej?
źródłem mocy
czy wierzę, że Bóg może przez moją modlitwę zdziałać więcej niż ja sam?
i dziełem Ducha Świętego w nas
czy wzywam Duch Świętego na modlitwie?
jak często moja modlitwa jest uwielbieniem?
czy trudności w modlitwie odbieram jako zachętę do dalszego rozwoju i znak duchowego zmagania się z Szatanem?
dlatego chcę być wierny praktyce codziennego Namiotu Spotkania.
czy odprawiam regularnie Namiot Spotkania?
czy robię to w sposób dbały?
czy nie stał się on dla mnie rutynowym zajęciem?
czy uczę innych modlitwy?
7. Liturgia,
szczególnie eucharystyczna, jest uprzywilejowanym miejscem spotkania Z Chrystusem w Duchu Świętym
jak często jestem na Eucharystii z własnej woli, z miłości do Jezusa?
na ile mam wówczas świadomość obecności Boga?
jak często uczestniczę w innych formach modlitwy liturgicznej i paraliturgicznej (brewiarz,
nabożeństwa)?
oraz źródłem i szczytem jego życia
czy w Eucharystii znajdują swe źródło moje słowa, czyny i świętowanie?
dlatego chcę zawsze jak najpełniej w niej uczestniczyć
czy każda Eucharystia w której uczestniczę jest pełnym spotkaniem z Chrystusem przez przyjęcie Komunii Świętej?
czy biorąc odpowiedzialność za kształt Liturgii nie zaczynam: uważać jej za element
"występu", "wychowania" innych?
a moim zaszczytem i radością jest służba w zgromadzeniu liturgicznym
czy nie unikam posługi na Liturgii spychając zadania przeznaczone wiernym na kapłana lub innych uczestników Liturgii?
czy interesuje mnie udział osób, których prowadzę we Mszy świętej, szczególnie przed spotkaniem formacyjnym?
według wszelkich zaleceń soborowej odnowy liturgii.
czy staram się o zdobycie wiedzy celem zrozumienia znaków liturgicznych?
czy jest moją troską aby piękno Liturgii było siłą przyciągania ku Bogu innych?
8. Świadectwo
słowa i życia jest nakazem Pana,
czy moje zachowanie w domu, szkole, pracy jest godne miana chrześcijanina?
czy moja postawa nie cechuje się faryzejską świętością?
czy jestem tolerancyjny wobec innych?
czy nie potępiam tych, którzy nie doszli do żywej wiary?
w jakich dziedzinach najczęściej jestem niekonsekwentny w swej postawie świadka (strój,
głośność, sposób mówienia, brak uprzejmości...)
który chce aby światłość nasza świeciła przed ludźmi
czy potrafię podjąć rozmowę na temat wiary wśród ludzi nieprzychylnie usposobionych?
czy dzielę się radością spotkania z Panem, bogactwem jakie On wnosi w moje życie wśród najbliższych, krewnych, w grupie?
czy nie wstydzę się mojej wiary i praktyk religijnych?
czy nie wstydzę się być dobrym?
czy moje świadectwo jest radosne i pełne entuzjazmu?
czy potrafię dawać świadectwo solidnego wykonywania obowiązków?
i dlatego obiecał nam moc Ducha Świętego, abyśmy mogli stać się Jego świadkami
czy ufam Duchowi Świętemu, że zgodnie z obietnicą Chrystusa będzie mówił przeze mnie gdy będę dawał świadectwo?
jak często modlę się o tę moc?
czy wierzę w obfite działanie Ducha Świętego?
czy nie żałuję wejścia do wspólnoty Ruchu?
czy w trudnościach, w poczuciu stawianych mi wymagań nie mam pokusy ucieczki?
czy jestem naprawdę sobą, nie mam podwójnego oblicza?
czy stać mnie na przyjęcie drwiny z powodu dawanego świadectwa?
ufając tej mocy i modląc się o nią
czy modlę się o przyśpieszenie Ewangelizacji świata?
czy modlę się za grzeszników, aby Duch dał im moc wiary potrzebną do powrotu w ramiona miłującego Ojca?
czy modlę się za głoszących Słowo Boże?
chcę przy każdej okazji wyznawać Chrystusa, mojego Pana i Zbawiciela.
czy wykorzystuję wszystkie sytuacje do dawania świadectwa?
9. Nowa kultura
polega na uwolnieniu człowieka od wszystkiego, co poniża jego godność
jakie są moje zniewolenia?
czy podejmuję z nimi walkę?
jaki wpływ mają na mnie środki przekazu, moda, subkultury młodzieżowe?
czy szanowałem innych ludzi, odnosiłem się do nich jak braci w Chrystusie?
czy szanowałem własną godność?
czy nie pozwalałem, aby traktowano mnie jako przedmiot?
czy podobnie nie traktowałem innych?
czy mam odwagę zło nazwać złem i dać temu świadectwo?
czy szanowałem godność ludzkiego ciała?
oraz na rozwijaniu wartości osoby i wspólnoty we wszystkich dziedzinach życia;
czy dążę do rozwijania siebie przez zdobywanie wiedzy?
jak traktuje swoje obowiązki szkolne?
czy dbam o poznanie siebie, swojego charakteru, swojego ciała?
czy pogłębiam wiedzę na temat płci własnej, przeciwnej, współżycia i świadomego rodzicielstwa?
czy moja mowa, kultura bycia budowały wspólnotę?
czy jestem mądrze wymagający wobec siebie i innych, zwłaszcza osób z mojej grupy?
czy budowałem wspólnotę rodzinną czy inną do której należę z racji nauki czy pracy?
jest ona dziś bardzo potrzebną formą świadectwa i ewangelizacji;
czy mam świadomość, że wzajemne odniesienia we wspólnocie są dla ludzi sprawdzianem autentyczności naszej wiary?
czy przyczyniam się do rozprzestrzeniania Nowej Kultury w środowiskach. w których przebywam?
moim świadectwem w tej dziedzinie będzie więc ofiara całkowitej abstynencji od alkoholu, tytoniu i wszelkich narkotyków
czy podjąłem wezwanie KWC?
czy modlę się o wyzwolenie własne i innych?
czy podejmuję refleksję nad swoimi nałogami (nawykami), którym ulegam?
czy z nimi walczę?
czy nie jestem przyczyną zgorszenia innych?
oraz szerzenie kultury czystości i skromności jako wyrazu szacunku dla osoby.
czy zachowuję czystość w słowach, czynach?
czy jestem strażnikiem czystości i skromności w zachowaniu, mówieniu, ubieraniu się?
czy pielęgnuję w sobie wartość czystości?
czy promieniuje to na innych, szczególnie na moją grupę?
jakie elementy mojego stylu bycia, mowy, stroju wykazują cechy zniewolenia przez lansowane a moralnie złe kanony mody?
jak przeżywam własną miłość?
czy nie jestem zniewolony przez środki masowego przekazu?
czy podchodzę do nich krytycznie?
10. Agape
czyli piękna miłość,
czy nie traktuję miłości tylko jako uczucia?
czy jestem dobrym przyjacielem?
czy jestem stały w miłości, traktuję ją poważnie?
czy nie jestem przyczyną zniekształcenia obrazu pięknej miłości?
czy jestem odpowiedzialny za uczucia, które żywię w stosunku do innych i za te, które u innych wywołuję?
którą Duch Święty rozlewa w sercach naszych,
czy moja posługa jest połączona zawsze z modlitwą za osoby, którym służę?
czy mam świadomość, że wartość mojej miłości zależy od poddania się Duchowi Świętemu, który jest źródłem miłości?
dzięki której osoba może odnaleźć się w pełni
czy mam świadomość, że posługa, którą pełnię nadaje sens także mojemu życiu, tworzy mnie jako człowieka i chrześcijanina?
do czego czuję się wezwany, na jaką sprawę powinienem zwrócić większą uwagę w moim życiu?
przez bezinteresowny dar Z siebie (KDK 24) dla Boga i bliźnich, jest najwyższą form świadectwa i urzeczywistniania się osoby;
czy w swej posłudze jestem bezinteresowny, nie szukam własnej chwały i satysfakcji?
czy wychowuję innych do takiej postawy?
czy nie umniejszam swojej wartości przez bierną postawę, brak zaangażowania?
czy wykorzystuję okazję do odzielenia się sobą"?
czy potrafię przyjść z pomocą bliźniemu kosztem mojego czasu?
czy uważam służbę bliźniemu za coś co jest naturalne dla chrześcijanina i wypływa z jego serca a nie z nakazu?
czy chcę, aby moim najbliższymi przyjaciółmi byli ludzie mający podobny stosunek do Boga tak abyśmy mogli wzajemnie budować się swoją postawą?
dlatego poprzez stalą metanoję,
jak wygląda moja praca nad sobą?
jak często się spowiadam?
czy mam stałego spowiednika?
czy pozwalam Bogu na to, aby mną kierował przez stałe kierownictwo duchowe?
czy pamiętam o "duchowym oddychaniu" każdego dnia?
nad jaką wadą ostatnio pracowałem?
jakie są przyczyny moich niepowodzeń w pracy nad sobą?
czy interesuje się na jakim etapie życia duchowego są ludzie mi powierzeni, czy pomagam im w przezwyciężaniu siebie samego?
przekreślanie swego egoizmu,
czy potrafię być ofiarny?
czy toczę walkę z pokusą życia tylko dla siebie?
czy potrafię najpierw zatroszczyć się o bliźniego?
czy dostrzegam granice między pozytywną miłością siebie a egoizmem?
czy kocham siebie takiego jakim jestem?
naśladowanie Chrystusowego Krzyża,
czy w chwilach próby skupiam całą uwagę na sobie nie dostrzegając już drugiego człowieka?
czy rozpaczam wątpiąc w Bożą miłość?
czy w chwilach trudnych mojej posługi łączę swoją ofiarę z Chrystusem, czy szukam w Nim pomocy?
czy nie przyjmuję postawy "cierpiętnika"?
chcę wdrażać się w postawę bezinteresownej służby - diakonii,
jaką diakonię podejmuję na rzecz Ruchu i Kościoła?
czy nie jestem biernym uczestnikiem Ruchu, czekając aż ktoś zleci mi zadanie do wykonania?
czy służę w moim środowisku angażując się w działania tam podejmowane?
służąc na wzór Syna Człowieczego wspólnocie Kościoła oraz wszystkim braciom, zwłaszcza najmniejszym i uciśnionym.
czy nie unikam ludzi odrzuconych przez środowisko, niechcianych, ludzi o trudnym temperamencie?
