Kolejnego dnia ruszyliśmy do Czernej. Tym razem na własnych nogach.

Tych, co się wlekli z tyłu poganiał Marcin. Zgadnijcie czym.

Chwila zadumy pod kapliczką,

i różaniec w drodze.

Droga chwilami była błotnista,

aż nadto błotnista,

potem jeszcze były małe chaszcze.

i jakieś kłopoty na drodze,

także ładne polanki,

wrzos & wrzos,

zejście wąwozem,

a źródełko Eliasza dostarczyło wody do obmycia się z błota.

Takiej to dobrze, siostra doczyści :)