Najodważniejsi jechali ślizgiem, z głowami do przodu.

Modląca się do śniegu.

Taka duża (powiedzmy), a też w krzaki.

No tak, a potem trzeba podejść do góry.

Zjazd z obrotami.

Walczył aż do końca :)

Jechaliśmy aż na dół, w dolinę Wisły.

Niech Ksiądz mnie pociągnie do góry.

Czemu ja zawsze muszę wjechać w drzewo?

O, znalazły sobie jelenia (to znaczy Ewę).

No bo po co jechać na sankach, jak można przed nimi :)

Azorek ciągnie sanki.